Mija 40 lat od rozpoczęcia mojej kariery sportowej w Sekcji Podnoszenia Ciężarów GROM i SOKÓŁ Więcbork !

Mija 40 lat od rozpoczęcia mojej zawodowej kariery sportowej w Sekcji Podnoszenia Ciężarów GROM Więcbork oraz nieco później jako Sekretarz oraz reaktywator Sokoła Więcbork.

To właśnie po wygranych przeze mnie z wynikiem 250 kg w dwuboju zawodach 1 maja 1987r. o puchar Sekretarza PZPR w koszuli uwolnić więźniów politycznych z zakazanym logo Solidarności jako jej działacz opozycyjny i FMW Więcbork zostałem skatowany do nieprzytomności przez SB i konfidentów z MLKS Grom Więcbork po tych zawodach w sali widowiskowej Gromu w Lasku Miejskim w Więcborku.

Po tym co zrobiłem ubita sala skandowała Solidarność i Victoria, a ja trzymałem nadal w ręku 147,5 kg na sztandze i nie chciałem jej opuścić pomimo komendy opuść trzech sędziów zaliczających to podejście i moją wygraną tych zawodów. Gdy jeszcze trzymałem w rękach sztangę sale opuścił na znak protestu pierwszy sekretarz PZPR Pan Głowacki i Naczelnik MiG Więcbork Pan Ksawery Niemczyk, a ten ich puchar wręczył mi Henryk Dueskau, który w trakcie skatowania mojej osoby po tych zawodach bezpieka roztrzaskała o ścianę przyległej muszli koncertowej.

Do skatowania mojej osoby doszło przy muszli koncertowej, a zdobyty puchar roztrzaskało SB jej pomocnicy z Więcborka. Z tego momentu pamiętam jedynie słowa SBeka i jego konfidenta z Gromu ,, ustrój ci się nie podoba, jesteś chlubą Więcborka, kto dał ci wykształcenie” po tym użyto gazów łzawiących, pałek i nóg bo miernoty bały się konfrontacji ze mną wobec mojej ogromnej siły jako ciężarowca i karateki. 

Zatem moja droga do wolności prowadziła również przez sport, wołanie o wolność na ulicach Więcborka podczas kontrpochodów 1-majowych opozycji antykomunistycznej w PRL w których brałem udział jako działacz niepodległościowy Solidarności i Federacji Młodzieży Walczącej, by w nocy 31 grudnia 1988 roku dokonać spalenia sowieckiego pomnika wdzięczności na Rynku w Więcborku z działaczami opozycji antykomunistycznej w PRL. Rok później 36 lat temu w 1989r. reprezentowałem już nielegalną Solidarność jako jej przedstawiciel w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Bydgoszczy jako jedyny jej przedstawiciel spoza Bydgoszczy na całe województwo bydgoskie – źródło https://www.facebook.com/share/p/1A67TTMxTa/

To jest w zasadzie rok 40-lecia nie tylko mojej działalności sportowej ale i politycznej, opozycyjnej, samorządowej, wydawniczej, artystycznej, reklamowej, dziennikarskiej i jako urzędnika państwowego w PRL i III RP działając już 40 lat na rzecz  wolności Polski w PRL i wolnej Polski w III RP w tym dla mojego ukochanego Więcborka dla którego poświeciłem całe swoje dotychczasowe życie. Dziękuję wszystkim z którymi te dzieła tworzyłem przez minione 40 lat.

Dziękuję też Prezydentom Polski z Prezydentem Andrzejem Dudą na czele, Prezesom IPN, Marszałkowi Województwa Kujawsko – Pomorskiego oraz innym organom państwowym i samorządowym, którzy docenili moją bezinteresowną 40-letnią prace dla wolności i rozwoju Polski nadając mi najwyższe odznaczenia regionalne, resortowe i państwowe w Polsce w tym Krzyż Wolności i Solidarności oraz Order Odrodzenia Polski. Dziękuję też mojej ukochanej Mamie Ś.p. Renacie Bracka za życie, za gen wolności i dobre wychowanie !

To był wspaniały okres w moim życiu, który zachowam na zawsze w mojej pamięci z pełnym przekonaniem, że ja mojego dotychczasowego życia nie zmarnowałem, a obecny czas jest jego największym rozkwitem.

Tomasz Roman Bracka