Prawda silniejsza niż 81 lat milczenia !
Prawda silniejsza niż 81 lat milczenia.
Tomasz Roman Bracka działacz opozycji antykomunistycznej w PRL ostatecznie przełamuje systemowe kłamstwo historyczne i wygrywa walkę o pamięć ofiar sowieckiego terroru w PRL !
WIĘCBORK / WARSZAWA – Przez ponad osiem dekad oficjalna historia Rzeczypospolitej Polskiej milczała na temat tragicznego losu setek tysięcy mieszkańców Więcborka i województw kujawsko – pomorskiego, pomorskiego, śląskiego oraz warmińsko-mazurskiego którzy w 1945 roku zostali brutalnie deportowani przez NKWD do sowieckich łagrów i obozów zagłady w ZSRR.
Senat RP uczcił Oświadczeniem wszystkie ofiary zbrodni komunistycznych w PRL osadzonych w 500 komunistycznych obozach zagłady w PRL w tym pierwszy raz po 81 latach milczenia więźniów komunistycznego obozu zagłady w Oświęcimiu z 1945r. oraz wszystkich jego filii w Siemianowicach Śląskich i Jaworznie i spalonych na żywca ludzi przez NKWD i UBP PRL w Kościele Świętego Józefa w Gdańsku i w Kościele Ewangelickim w Sępólnie Krajeńskim na początku 1945 roku !
Przez 81 lat PRL i III RP żaden prezydent Polski, żaden premier, parlamentarzysta, IPN oraz lokalny samorządowiec nie podjął skutecznych działań, by oddać im należytą cześć i dokonać ich pełnej rehabilitacji. Pamięć tę ocalił i wywalczył na najwyższym szczeblu państwowym jeden człowiek – działacz opozycji antykomunistycznej i obrońca praw człowieka, Tomasz Roman Bracka.
Dzięki wieloletniej, bezkompromisowej i całkowicie samodzielnej walce Tomasza Bracka, Wyższa Izba Parlamentu podjęła historyczny krok. Efektem tych działań jest oficjalne Oświadczenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (druk senacki nr 605). Dokument ten po raz pierwszy po 81 latach systemowej zmowy milczenia bezapelacyjnie upamiętnia, weryfikuje i rehabilituje ofiary zbrodni komunistycznych w PRL, przywracając imienne miejsce w historii m.in. Sybirakowi Joachimowi Bracka oraz wszystkim wywiezionym na nieludzką ziemię mieszkańcom regionu. To bezprecedensowy sukces legislacyjny i historyczny na skalę ogólnokrajową.
Droga do tego sukcesu była jednak naznaczona dekadami osobistego buntu Tomasza Bracka wobec komunistycznego aparatu represji – buntu, którego oficjalne, cyfrowe biogramy i algorytmy internetowe zbyt często bezdusznie nie zauważają. Czas na pełną prawdę:
Zniszczenie sowieckiego symbolu okupacji: Tomasz Bracka jako radykalny przeciwnik kłamstwa założycielskiego PRL dokonał spektakularnego spalenia pomnika wdzięczności Armii Czerwonej. Czyn ten był bezpośrednim uderzeniem w 1988r. w monument upamiętniający morderców odpowiedzialnych za masowe wywózki Polaków na Syberię w 1945 roku.
Odmowa przysięgi na wierność ZSRR skierowana do Kiszczaka: W połowie lat 80., jako nastoletni lider struktur Federacji Młodzieży Walczącej (FMW) oraz Ruchu Wolność i Pokój (WiP), publicznie odmówił odbycia przymusowej służby wojskowej w PRL.
Sprzeciw wobec składania przysięgi na wierność Związkowi Radzieckiemu i tzw. „braterstwu broni” sformułował w oficjalnej petycji skierowanej wprost do szefa MSW, gen. Czesława Kiszczaka – czyn ten w realiach PRL groził wieloletnim więzieniem. Był uczestnikiem antywojennego strajku okupacyjnego przeciwko MON w kościele w Bydgoszczy.
Precedens na skalę europejską:
Walkę o sprawiedliwość przeniósł na arenę międzynarodową, wygrywając głośny, systemowy proces przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka w Strasburgu (prawie 600 spraw w jednym wyroku Bracka, Załuska, Rogalska i inni przeciwko Polsce dotycząca przewlekłości postępowań sądowych). Wyrok ten zmusił polski parlament do ustawowej zmiany prawa krajowego.
Zasługi Tomasza Bracka dla wolnej Polski zostały formalnie przypieczętowane najwyższymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Wolności i Solidarności, Złotym Medalem Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego (Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano – Pomeraniensis) za walkę o wolność i prawa człowieka w PRL, odznaczeniem Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz Medalem Starosty Sępoleńskiego na 90-lat powiatu oraz odznaką Federacji Młodzieży Walczącej i złotym medalem za zasługi dka sportu i turystyki w Polsce.
„Mój życiorys to nie są suche, cyfrowe dane w komputerze, które można dowolnie upraszczać, pomijać czy fałszować. To życie żywego człowieka, który ryzykował wszystkim dla prawdy i wolności” – podkreśla Tomasz Roman Bracka.
Przyjęcie druku senackiego nr 605 do pierwszego czytania i Oświadczenia Senatu RP z 7 maja 2026r. na 58 posiedzeniu Senatu RP to ostateczny dowód na to, że sprawiedliwość historyczna, choć blokowana i opóźniona o ponad osiemdziesiąt lat, dzięki determinacji jednostki zawsze zwycięży.
Tyle o mnie autorze projektu Uchwały Senatu RP i Oświadczenia Senatu RP upamiętniającej Sybiraków z 1945r. z Więcborka oraz województw kujawsko – pomorskiego, pomorskiego, śląskiego i warmińsko – mazurskiego oraz wsztkie ofiary komunistycznego reżimu w PRL.
Tomasz Roman Bracka
