Strona główna

Witam na mojej stronie internetowej

Tomasz Roman Bracka to polski działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, społecznik, wydawca, publicysta, dziennikarz, samorządowiec, sportowiec, producent artystyczny i reklamowy, polityk, obrońca praw człowieka w PRL i III RP, szczególnie związany z Więcborkiem, Warszawą, Bydgoszczą, Gdańskiem, Jarocinem i Śląskiem.

Zasługi w okresie PRL

W latach 1980–1990 prowadził aktywną działalność opozycyjną. Jego główne działania obejmowały:

  • Już w 1980 roku zawiesił dwukrotnie krzyże w sali historii szkoły podstawowej w Więcborku za co został skatowany w szkole i przeniesiony dyscyplinarnie do innej klasy.
  • Działalność w organizacjach podziemnych: Był członkiem Federacji Młodzieży Walczącej (współzałożyciel i przewodniczący oddziału w Więcborku w 1987-1990r.), Ruchu „Wolność i Pokój”, NSZZ „Solidarność” oraz Konfederacji Polski Niepodległej.
  • Skatowany przy muszli koncertowej w lasku miejskim w Więcborku 1 maja 1987r po wygranych zawodach w podnoszeniu ciężarów o puchar sekretarza partii, które wygrał w koszuli z zakazanym napisem ,,uwolnić więzionych za przekonania w PRL” z logo Solidarności.
  • Kurier i kolportaż: Jako działacz FMW, WiP i Solidarności brał udział w akcjach ulotkowych oraz kolportażu prasy podziemnej, pełniąc funkcje kurierskie.
  • Msze za Ojczyznę i opozycja: Aktywnie uczestniczył w działaniach Solidarności, WiP i FMW w tym w mszach za Ojczyznę oraz kontrmanifestacjach, co było elementem walki z reżimem komunistycznym w PRL.
  • Tomasz Roman Bracka uczestniczył jako opozycjonista antykomunistyczny we mszy odprawionej przez Jana Pawła II na gdańskiej Zaspie, która odbyła się 12 czerwca 1987 roku.
  • Aresztowany z internatu Technikum Budowlanego w Bydgoszczy na ul. Pestaloziego i wyrzucony z Technikum Budowlanego w Bydgoszczy za posiadanie i rozprowadzane materiały antykomunistyczne w PRL.
  • Akcje bezpośrednie: Uczestniczył w tzw. „małym sabotażu” (malowanie haseł popierających Solidarność), kolportażu ulotek oraz kontrmanifestacjach 1-majowych na ulicach Więcborka, Gdańska oraz na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie w latach 1985-1990r. gdzie zakładał nielegalne w PRL koszule z napisem ,,uwolnić więzionych za przekonania w PRL” z logo nielegalnej Solidarności.
  • Brał udział w strajku WiP w kościele Jezuitów w Bydgoszczy przeciw komunistycznej służbie wojskowej w PRL i podpisał się pod petycją do ministra MON Kiszczaka o jej likwidację w PRL.

Walka z Sowiecką Okupacją i Odmowa Służby Wojskowej w PRL

Protest Przeciwko Przymusowej Służbie w MON PRL: W połowie lat 80. wziął czynny udział w bezprecedensowym strajku i proteście przeciwko przymusowej służbie wojskowej w szeregach Ludowego Wojska Polskiego podporządkowanego totalitarnemu reżimowi. Był to jedyny tego typu masowy protest w bloku państw postkomunistycznych Europy Środkowo-Wschodniej, wymierzony w system militarny sterowany z Moskwy.

Odmowa Przysięgi na Wierność ZSRR: Kategorycznie odmówił złożenia przysięgi wojskowej nakazującej wierność Związkowi Radzieckiemu i Armii Czerwonej. Podpisał i skierował oficjalną petycję oraz dokumentację protestacyjną bezpośrednio do MON PRL i szefa resortu spraw wewnętrznych/obrony, gen. Czesława Kiszczaka.

W piśmie zadeklarował całkowitą odmowę służby na dotychczasowych warunkach ideologicznych, żądając przyznania statusu i możliwości odbycia alternatywnej służby zastępczej. Akt ten był otwartym sprzeciwem wobec stacjonujących w Polsce okupacyjnych wojsk ZSRR (których liczebność sięgała wówczas nawet 300 tysięcy żołnierzy).

Represje ze strony SB i próby zamachu:
Pobicia: 1 maja 1987 r. został dotkliwie pobity przez SB i ORMO w Więcborku.
Skatowanie: Był skatowany do nieprzytomności przez MO i SB za noszenie zakazanych koszulek. Znaleziony nieprzytomny przy muszli koncertowej w lasku miejskim w Więcborku 1 maja 1987r.
Manifestacja na pomoście w sali Grom Więcbork:
Skatowanie w Lasku Miejskim (1 maja 1987 r.).Jako czołowy zawodnik sekcji podnoszenia ciężarów MLKS Grom Więcbork, dokonał bezprecedensowego aktu odwagi:Wyczyn sportowy i polityczny: Wygrał zawody o Puchar Pierwszego Sekretarza PZPR, podnosząc ciężar 147,5 kg w podrzucie i 107,5 kg w rwaniu. Uczynił to, mając na sobie założoną koszulkę z zakazanym logo „Solidarności” i napisem „Uwolnić więzionych za przekonania w PRL”.

Reakcja władz:

Na widok manifestacji, Sekretarz Partii wraz z Naczelnikiem Miasta ostentacyjnie opuścili salę, podczas gdy kilkusetosobowa publiczność skandowała hasła o wolności i Solidarności. Tomasz Roman Bracka trzymał w rękach sztangę o wadze 147,5 kg wiedząc, że wygrał i nie reagując na komendę sędziego zawodów opuść sztangę, krzyczał z pomostu wolność Polsce i Solidarność.

Po opuszczeniu sali zawodów przez Sekretarza PZPR MiG Więcbork Głowackiego i Naczelnika Miasta i Gminy Więcbork Niemczyka, puchar wręczył Tomaszowi Romanowi Bracka, jego trener Henryk Dueskau, przy owacji na stojąco zgromadzonej w sali Grom Więcbork publiczności.

Bestialskie represje:

Natychmiast po zawodach został napadnięty przez funkcjonariuszy SB, MO i ORMO w lasku miejskim nieopodal sali sportowej. Skatowano go przy muszli koncertowej tak dotkliwie, że nieprzytomny i z licznymi obrażeniami leżał bez pomocy przy muszli koncertowej przez wiele godzin.

Od oprawców przed skatowaniem usłyszał, ustrój ci się nie podoba, jesteś hlubą Więcborka, kto cię wykształcił. Bracka odpowiedział, wykształciłem się sam i dzięki mojej matce, a nie wam i zakończył słowami wolność dla Polski, precz z komuną co rozwścieczyło oprawców z SB, MO i ORMO wspartych ich konfidentami z MLKS Grom.

SB i MO w trakcie skatowania Tomasza Romana Bracka roztrzaskało o ścianę muszli koncertowej w lasku miejskim w Więcborku puchar, który wygrał tego dnia jako najlepszy zawodnik.

Słowo do młodych:

Ta historia to dowód, że wolność nie została dana – została wywalczona krwią i ogromnym uporem. Gdy Tomasz Roman Bracka trzymał nad głową 147,5 kg w koszulce „Solidarności” ,,Uwolnić więzionych za przekonania” w 1987r. wiedział, że za progiem sali czeka na niego SB. Nie odpuścił. To jest lekcja odwagi dla każdego pokolenia.

Uprowadzenie i próba zabicia : SB próbowało go uprowadzić i wciągnąć do samochodu marki Fiat w połowie lat 80-tych przy pałacu w Runowie Krajeńskim Gmina Więcbork i zabić w trakcie dożynek w połowie lat 80-tych minionego stulecia. Dzięki obecnym kolegom i dużemu skupisku ludzi Tomasz Roman Bracka unika śmierci.
Przebieg zamachu: został celowo zaatakowany przez SB, które próbowało go wciągnąć do Fiata lub przejechać samochodem marki Fiat, którym poruszali się funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa (SB).
Atak ten był bezpośrednią odpowiedzią na jego działalność antykomunistyczną, w tym m.in. kolportaż ulotek, malowanie haseł na murach oraz aktywność w Federacji Młodzieży Walczącej, WiP i Solidarności.
Skutki: Opozycjonista przeżył zamach, jednak w swoich wspomnieniach wielokrotnie podkreśla, że był to jeden z wielu aktów represji, obok brutalnych pobić przez MO i SB (m.in. w 1987 roku przy muszli koncertowej w Więcborku). Zdarzenia te potwierdzają liczni świadkowie i IPN.
Inwigilacja: Był intensywnie inwigilowany przez komunistyczne służby PRL, co potwierdzają oświadczenia świadków i dokumenty.

Manifestacje w Kadrze Sportowej: Jako utytułowany i wybitny sportowiec PZPC powołany do kadry, wielokrotnie wykorzystywał oficjalne zawody sportowe do demonstrowania radykalnego sprzeciwu wobec reżimu komunistycznego. Podczas startów jawnie zakładał koszulki z oficjalnym logo „Solidarności” oraz hasłami żądającymi natychmiastowego uwolnienia więźniów politycznych skazanych w PRL za przekonania.

Żywe Demonstracje w Jarocinie: Od połowy lat 80. regularnie uczestniczył w Festiwalach Muzyków Rockowych w Jarocinie, gdzie organizował i współtworzył „żywe demonstracje” polityczne, wnosząc na teren festiwalu zakazane symbole opozycyjne i jednocząc młodzież przeciwko władzy ludowej.

Symboliczny opór: 31 grudnia 1988 r. brał udział w akcji podpalenia pomnika „Wdzięczności Armii Czerwonej” w Więcborku i odrąbał siekierą czerwone gwiazdy z tego pomnika oraz szyld z komitetu miejskiego PZPR, który zawiesił na drucie na płonącym pomniku. Źródło IPN – https://odznaczeni-kwis.ipn.gov.pl/persons/view/03aeccf8-329b-4541-85d3-a2c6c7c8b1b9

Tomasz Roman Bracka aktywnie uczestniczył w mszach za ojczyznę odprawianych przez kapelana Solidarności ks. Henryka Jankowskiego w gdańskim kościele św. Brygidy bastionie Solidarności w czasach PRL.

Historyczny Przełom 1989–1990 i Unikalna Rola w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Bydgoszczy.

Jedyny przedstawiciel spoza Bydgoszczy na całe województwo bydgoskie: W okresie przełomu ustrojowego (1989–1990) wszedł w skład Wojewódzkiej Rady Narodowej (WRN) w Bydgoszczy jako oficjalny reprezentant wciąż nielegalnej wówczas struktury NSZZ „Solidarność”. Był jedyną osobą spoza samej Bydgoszczy, która reprezentowała Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Solidarność na tak wysokim szczeblu.

Historyczny Rekord Ustrojowy: Obejmując tę funkcję jako młody działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, stał się najmłodszą osobą na tak wysokim stanowisku państwowym w Polsce od zakończenia II wojny światowej.

Otwieranie Drzwi do Wolności: Był to najwyższy szczebel władzy terytorialnej i politycznej w PRL, jaki w tamtym kluczowym momencie zdołała wywalczyć i obsadzić opozycja antykomunistyczna w PRL, co bezpośrednio zapoczątkowało demontaż systemu komunistycznego w całej Polsce !

Działalność w III RP i obrona praw człowieka

Obrona praw człowieka w PRL: Jest uznawany za obrońcę praw człowieka, co potwierdzają oficjalne dokumenty Szefa Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, IPN, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko – Pomorskiego za co został przez te instytucje nagrodzony najwyższymi odznaczeniami.

Honorowe Obywatelstwo: Jako działacz samorządowy, Tomasz Bracka przyczynił się do nadania Janowi Pawłowi II tytułu Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Więcbork, które papież przyjął z jego rąk 23 marca 2002 roku w Watykanie.

Publicystyka: Prowadzi działalność wydawniczą i informacyjną poprzez własne portale (np. Gazeta Więcborska jako redaktor naczelny od 18 lat), gdzie porusza tematykę historyczną, społeczną, kulturalną, prawną oraz na rzecz rozwoju regionu.

Od 37 lat producent reklamowy i artystyczny koncertów największych gwiazd polskiej estrady takich jak: Kobranocka, Dżem, Martyna Jakubowicz, Tadeusz Nalepa, Oddział Zamknięty, BIG CYC, ONA, Irek Dudek, TSA, KAT, Dezerter, Czesław Niemen, Vader, Pabieda, T. Love, Nocna Zmiana Bluesa, Żuki, Qvo Vadis itd. Prekursor popularyzacji muzyki rockowej, bluesa i imprez masowych w tym plenerowych w Polsce w tym Więcborku począwszy od 1989r.

Sukcesy Przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka (ETPCz)

Zwycięstwo w blisko 600 sprawach: Samodzielnie wygrał z polskim bezprawiem sądowym niemal 600 spraw o naruszenie prawa i przewlekłość postępowań.

Wyrok przed Trybunałem w Strasburgu:

Kluczowym sukcesem prawnym było uzyskanie wyroku przed ETPCz w sprawach własnych oraz jego Mamy. Rząd RP oficjalnie uznał ten wyrok, przyznając się do naruszenie prawa przez polskie sądy oraz wypłacając zasądzone odszkodowanie.

Inicjatywy Legislacyjne w Sejmie i Senacie RP

Autor Uchwał Parlamentarnych: Jest autorem i inicjatorem projektów uchwał senackich oraz sejmowych, które po przejściu procedur parlamentarnych zostały ostatecznie przyjęte i zatwierdzone przez Prezydenta RP. Wyroki ze Strasburga oraz jego bezpośrednia walka prawna wymusiły na Sejmie, Senacie oraz Rządzie RP systemowe reformy i zmiany.

Druk Senacki nr 605: Autor projektu uchwały upamiętniającej ofiary zbrodni komunistycznych sprzed 81 lat. Dokument dotyczy w szczególności deportowanych w 1945 roku Sybiraków z Więcborka oraz kilku województw, jak również osób osadzonych w powojennym komunistycznym obozie w Oświęcimiu i jego filiach (m.in. w Siemianowicach Śląskich).

Stanowisko Senatu: Na 58. posiedzeniu Senatu RP w dniu 7 maju 2026 roku izba – na jego bezpośredni wniosek – oficjalnie uczciła pamięć tych ofiar specjalnym oświadczeniem.

Ustanowienie Miejsc Pamięci Narodowej w Więcborku

Doprowadził do oficjalnego uznania przez powołane instytucje państwowe (Kujawsko-Pomorski Komitet Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz IPN) 10 grobów za Miejsca Pamięci Narodowej na cmentarzu parafialnym oraz komunalnym w Więcborku:

Ocalenie przed zapomnieniem: Skutecznie wywalczył ochronę prawną dla bezczeszczonych lub skazanych na likwidację w okresie PRL i III RP mogił weteranów walk o wolną Polskę.

Dziedzictwo rodzinne: Decyzją komitetu Miejscem Pamięci Narodowej stał się również grób Pana pradziadka, Jana Bracka – wybitnego obywatela II RP, prezesa Kurkowego Bractwa Strzeleckiego oraz polskiego patrioty, przez 18 lat członka Zarządu Miasta Więcbork, który udostępnił własne domy odrodzonej Polsce w II RP na Urząd Miejski Więcborka i Pocztę Polską w Więcborku.

Współautor powołania przez Sejm RP powiatu więcborsko-sępolńskiego uchwałami Sejmu RP z 1998 i kolejną STR-181-13/2001 z 2001r. do dziś te uchwały nie zostały wykonane przez MSWiA.

Działalność na Rzecz Ochrony Zabytków i Dziedzictwa Narodowego

Wieloletnia ochrona i ratowanie zabytków na terenie Miasta i Gminy Więcbork oraz regionu, realizowane we współpracy z Kujawsko – Pomorskim Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków:

  • Skatalogowanie obiektów: Doprowadził do utworzenia i skatalogowania setek kart zabytkowych dla obiektów architektonicznych w regionie we współpracy z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w Toruniu.
  • Rezydencje Prezydenta i Rządu II RP: Zainicjował i doprowadził objęciem ochroną konserwatorską dawnych rezydencji państwowych Prezydenta II RP prof. Ignacego Mościckiego oraz Rządu RP w pałacach i zamku (Runowo Młyn, Runowo Krajeńskim, Stebionek Gmina Więcbork).
  • Kolejnictwo i obiekty sakralne: Wywalczył wpisanie do rejestru zabytków techniki linii kolejowych nr 281 oraz nr 240 wraz z pełną infrastrukturą.
  • Doprowadził do objęcia najwyższą ochroną Klasztoru sióstr Diakonistek w Więcborku oraz wszystkich grobów na starych cmentarzach (w tym cmentarza żydowskiego w Wituni).
  • Reaktywował 11. 11. 2002r. i prezesował (2002–2007) 294-letniemu Kurkowemu Bractwu Strzeleckie w Więcborku, którego został Królem.
  • Reaktywator i Sekretarz Sokoła Więcbork.
  • Wydawca członek Biblioteki Narodowej w Warszawie.
  • Były członek Zarządu RS AWS województwa kujawsko – pomorskiego.
  • Przewodniczący Ruchu Społecznego Na Rzecz Rozwoju Więcborka (303 członków)
  • Członek Polskiego Związku Strzeleckiego od 18 lat posiadający patent strzelecki i licencję strzelecką na centralny i boczny zapłon broni palnej.
  • Doprowadził do legalizacji wszystkich dróg kategorii wewnętrznej, gminnej, powiatowej w MiG Więcbork nakazami pokontrolnymi PINB w Sępólnie Krajeńskim wymuszając ich remont w liczbie ponad stu ulic i dróg w MiG Więcbork.
  • Doprowadził nakazami pokontrolnymi WINB w Bydgoszczy i Poznaniu wydanymi na jego wniosek do legalizacji i przebudowy dróg wojewódzkich nr 189, 241, 242 na obszarze województwa kujawsko – pomorskiego i wielkopolskiego.

Infrastruktura: Inicjator kluczowych projektów rozwojowych dla regionu, w tym gazyfikacji ziemnej, ponownego uruchomienia przewozów pasażerskich PKP na linii kolejowej nr 281 i Stacji PKP Więcbork. Inicjator budowy obwodnicy Więcborka oraz współautor modernizacji więcborskiego Rynku, Promenady, plaży miejskiej w Więcborku oraz szeregu innych inwestycji.

Zaprzyjaźniony z Prezydentami Polski aktywnie uczestniczy w uroczystościach państwowych 3- maja i 11-listopada w Warszawie na zaproszenie Prezydentów Polski. Całe swoje dotychczasowe życie poświęcił Polsce walcząc o jej wolność w mrokach PRL i rozwojowi Polski przez 37 lat III RP.

Z wykształcenia Dyplomowany Technik Administracji Nr D/10028553/17 PRK IV

Odznaczenia państwowe

Za swoją niezłomną postawę i walkę o suwerenność Polski i obronę praw człowieka w PRL i za wybitne zasługi w działalności społecznej i publicznej w Polsce otrzymał od Prezydentów Polski:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (wręczony w 2017).
https://dziennikustaw.gov.pl/M2017000047101.pdf

Krzyż Wolności i Solidarności (wręczony w 2014).
https://sip.lex.pl/akty-prawne/mp-monitor-polski/nadanie-orderu-i-odznaczen-18155301

Odznaczony Złotym Medalem Marszałka Województwa Kujawsko Pomorskiego ,,Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano – Pomeraniensis,, w uznaniu zasług na rzecz walki o niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej i prawa człowieka w PRL

Odznaczony przez Szefa SMFW pamiątkową Odznaką Federacji Młodzieży Walczącej

Odznaczony przez Szefa UDSKiOR honorową Odznaką Działacza Opozycji Antykomunistycznej w PRL

Odznaczony medalem „AD FUTURAM REI MEMORIAM” (Ku pamięci przyszłych pokoleń) z okazji 90-lecia powstania powiatu sępoleńskiego.

Odznaczony złotą odznaką za zasługi dla sportu i turystyki w Polsce

Uhonorowany Dyplomem Burmistrza Więcborka i Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury (MGOK) za wieloletnie zasługi dla kultury i promocji Więcborka.

To tylko skromny fragment mojego życia powszechnie dostępny. Więcej już niebawem w mojej biografii, która ukaże się na rynku wydawnicza w postaci książki.

Tomasz Roman Bracka

Ostatnie aktualności